A ROSE IS A ROSE IS A ROSE


2009, ik zat gisteren in de trein, het is oktober en buiten zijn prachtige herfstkleuren. Ik mijmerde over het afgelopen jaar, herinnerde de lente en ineens wist ik, ik wil een blog over rozen maken.
Foto's, gedichten, wetenswaardigheden.

Als jong meisje las ik een boek over Gertrude Stein en was geraakt door de woorden

a rose is a rose is a rose

Een cryptische zin die zoiets wil zeggen als: de roos verwijst naar niets anders dan zichzelf, voor eeuwig en voor altijd.

Rozen en bloemen, ze zijn via de liefde, liefdesbrieven en liefdesgedichten tot metaforen van taalraadsels geworden. Niet alleen Gertrude Stein wees ons hierop, ook Mallarmé gebruikte het beeld van een bloem – nog iets algemener dan de roos – als voorbeeld voor het abstraherende karakter van taal. In een prozagedicht schreef hij dat met de uitspraak ‘une fleur!’, alle contouren van die ene bloem naar de vergetelheid worden verbannen, en iets anders dan alle bekende bloemen ontstaat, namelijk de idee van de bloem.

woensdag 25 augustus 2010

Joan de Roos, collectiespecialist theologie aan de VU

AMSTERDAM – Theologie studeren aan de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam is al lang niet meer een zaak van gereformeerden. Dat blijkt ook uit de bibliotheek­bezoekers. Aan de boekenbalie staan moslims, hindoes, pinkstergelovigen en studenten van de Hersteld Hervormde Kerk.

De bibliotheek aan de VU is een van de jongste theologische bibliotheken, ontstaan in de tijd van Abraham Kuyper, de stichter van de VU. De universiteit in Kampen is ouder, al is het onzeker hoe het de bibliotheek van die universiteit zal vergaan nu de Protestantse Theologische Universiteit (PThU) daar definitief vertrekt.

De bibliotheek van de VU telt ruim 1 miljoen boektitels en duizenden titels van tijdschriften. Alleen al de digitale tijdschriften zijn goed voor ruim 21.000 exemplaren. „Het is woekeren met de ruimte. De tijd is voorbij dat er elke keer weer een plank bij kon”, zegt drs. Joan de Roos, collectie­specialist theologie aan de VU.

De fysieke bibliotheek wordt echter kleiner vanwege de oprukkende digitalisering. „De richtlijn is nu: digitaal aanschaffen, tenzij men per se de papieren editie wil”, zegt collectiespecialist theologie drs. Hans Gideonse. „Die trend is al langere tijd gaande in de medische sector en de bètasector, maar nu ook steeds meer in de theologie en de religiestudies.”

Ondanks de digitalisering van de boekencollectie wordt er volgens De Roos nog veel gekopieerd en geprint. „Studenten willen toch iets tastbaars in handen hebben. Van ontlezing kunnen we nog weinig merken. Je staat er zelfs versteld van hoe snel studenten een werkstuk kunnen maken. Daarvoor leren we hun op een efficiënte manier literatuur verzamelen. Studenten lezen wel minder Duits en Frans, waardoor een deel van de bibliotheek buiten hun bereik blijft.”

De aangekondigde komst van de Protestantse Theologische Universiteit naar de VU heeft de beide medewerkers verrast. Ze waren wel al gewend aan een verbreding van de theologische faculteit, de afgelopen tien jaar. De VU haalde de ene religieuze en kerkelijke opleiding na de andere binnen.

„We hebben hier te maken met een steeds grotere veelkleurigheid. Dat merk je aan de mensen en aan de gesprekken”, zegt Gideonse. „Tien jaar geleden zagen we weinig moslims. Hun komst is ook weer van invloed op de samenstelling van de bibliotheek. Voor de uitbreiding van onze collectie over de islam hebben wij deskundigen nodig die Arabisch kennen. Regelmatig gebeurt het dat faculteitsmedewerkers in de Arabische wereld ter plekke islamitische bronnen selecteren voor de VU-bibliotheek.”

Het budget dat de theologische bibliotheek kan besteden, schommelt rond de 80.000 euro per jaar. Er is in overleg met de faculteit een collectievormingsprofiel opgesteld, aan de hand waarvan nieuwe publicaties worden geselecteerd en aangeschaft. „Vrijwel alles wat over de Reformatie verschijnt, nemen wij op”, aldus De Roos. „Vorig jaar was dat een hele oogst over Calvijn. Ook kijken we naar de wensen van de faculteit. We hebben een rijke bibliotheek, maar de Theologische Universiteit Apeldoorn is rijker en heeft op enkele gebieden meer”, erkent De Roos.

Het budget staat onder druk door inkrimping en bezuiniging. Dat blijkt ook uit het aantal formatieplaatsen. De Roos en Gideonse werken nu samen drie dagen voor de theologische bibliotheek; in het verleden waren dat er vijf.

De bibliotheek van de VU is veel meer dan een locatie aan de De Boele­laan. Nu boeken steeds meer elektronisch beschikbaar zijn, maakt de bibliotheek deel uit van een digitale studie­gemeenschap. „Je kunt bij wijze van spreken op Groenland op vakantie zijn en daar de bibliotheek raadplegen”, zegt De Roos. „De catalogus is al voor iedereen beschikbaar. Medewerkers en studenten kunnen met een speciale inlogcode ook de digitale producten raadplegen, zoals e-journals.”

Het digitale tijdperk heeft het werk van de collectiespecialisten verrijkt, maar ook drukker gemaakt. „Vroeger bestelden we boeken, deelden die in met codes en leenden ze vervolgens uit. Nu zitten we veel meer op het web en raadplegen we sites van uitgevers. De komst van veel opleidingen maakt ook de ontmoeting met mensen veelzijdiger. We mogen ons gelukkig prijzen dat het aantal studenten theologie en religiestudies aan de VU verdrievoudigd is vergeleken met vijftien, twintig jaar geleden. Dat heeft hopelijk gevolgen voor de theologische bibliotheek, al zou een uitbreiding ten koste gaan van andere collecties aan de VU. Aan het budget wordt in deze tijd van crisis niet veel toegevoegd.”

Joan de Roos, collectiespecialist theologie aan de VU, wijst op de trend om boeken via ”open access” aan te bieden. „Theologie liep zelfs voorop wat betreft de uitgave van bronnen. Zo was de Bijbel al snel digitaal beschikbaar toen internet uitgevonden werd, vooral met het oog op zendingsdoeleinden. We hebben als bijna enige bibliotheek de complete werken van Luther digitaal. Ook op het gebied van kerkvaders is er al veel digitaal beschikbaar. Deze tendens is ook merkbaar als het gaat om tijdschriften. Behalve 170 papieren theologische tijdschriften hebben we 260 digitale theologische tijdschriften, meest Engelstalige. Nederlandse theologische tijdschriften zijn echter nog overwegend verkrijgbaar op papier.”

Hans Gideonse geeft aan dat de digitalisering ook oude drukken en specialistische werken zoals de Codex Sinaïticus betreft. „Dat zijn bijzonder kostbare werken. Digitalisering is vooral handig als het boeken betreft die verplicht zijn voor tentamens. Iedereen kan ze in eenzelfde periode raadplegen. Via Amerikaanse providers kunnen in een paar dagen teksten online beschikbaar worden gesteld.”

maandag 23 augustus 2010

Wilde Rozen

'Wilde Rozen gaat over dezelfde periode als Het lelietheater, maar dan gezien door een rijpere bril', zo licht Lulu Wang haar nieuwe roman toe. 'Toen ik mijn debuut schreef, was ik kwaad en verdrietig. Nu kijk ik genuanceerder en met meer ervaring. Ik zie een logica in de dingen, begrijp beter waarom ze gebeurd zijn. Het is nooit makkelijk om je visie bij te stellen, omdat je dan zekerheden in vraag moet stellen en toegeven dat je soms fout zat. Maar het is een voorwaarde om te kunnen evolueren, als auteur en als mens. Ik neem dus de tijd om dit boek te maken, want ik wil hiermee mijn lezers ook aanzetten om de dingen anders te aanschouwen.'
Wilde Rozen

De 12-jarige Qiangwei (‘Wilde Rozen’) hunkert naar vriendschap en liefde, maar nog meer verlangt ze naar de warmte van haar afwezige ouders. Met haar moeder, die in een heropvoedingskamp zit en die ze maar één keer in de 2 weken ziet, heeft ze een moeizame relatie. Haar vaders bestaan wordt voor haar slechts weerspiegeld in de lange brieven die haar moeder van hem ontvangt. Qiangweis veranderende lichaam en verwarrende gedachten brengen haar in beroering, en politieke en maatschappelijke gebeurtenissen maken het er voor haar niet makkelijker op om door deze periode heen te komen. Ze probeert antwoorden te vinden bij de mensen om haar heen, maar iedereen lijkt er een andere versie van de waarheid op na te houden.

Net als Het lelietheater is Wilde rozen gebaseerd op Lulu Wangs eigen jeugd in China. In Wilde rozen plaatst Wang de belevenissen en inzichten van een twaalfjarig meisje naast die van haar familie en vrienden, en biedt ze een caleidoscopisch beeld van een turbulente tijd voor haar geboorteland en haarzelf.

Lulu Wang (Beijing, 1960) woont sinds haar 25ste in Nederland. Ze woont en werkt in Den Haag. Het lelietheater was het boek waarmee ze doorbrak bij het grote publiek; haar meest recente roman is Heldere maan.

woensdag 11 augustus 2010

Buiten en thuis


Rozen buiten


Rozen in huis
Gedroogde rozen

vrijdag 6 augustus 2010

Mooi

 
Een vriendin van mij
had thuis
een prachtig
boeket staan

Over mij

Mijn foto

Mijn naam is Geri Meftah. Ik ben aquarellist.
Ik schilder op 300 mg papier. Ik schilder meestal op formaat 1.00 meter bij 70 cm. Maar andere formaten kunnen natuurlijk ook.

Mijn kaarten schilder ik op crèmekleurig papier en kunt u kopen met bijbehorende enveloppe. Info: Mefta001@gmail.com

I am a watercolour artist. I am working on 300 mg paper. Seize of my paintings 1 meter- 70 cm. But of course I can use different seizes. My cards I sell with an envelope. Info: Mefta001@gmail.com